Niebezpieczne uzależnienie wśród pracujących

Niebezpieczne uzależnienie wśród pracujących http://www.sxc.hu/profile/bizior

Pracoholizm dotyka coraz więcej osób w Polsce. Świadczą o nim nie tylko nocne godziny spędzane przed komputerem, lecz także zaburzona równowaga między rozkładem zajęć w ciągu dnia, a czasem poświęcanym dla rodziny czy na odpoczynek.

Najczęściej dotknięci pracoholizmem nie zdają sobie z tego sprawy, jeżeli jednak już zauważą, iż czas pracy wpływa na pogorszenie ich zdrowia lub relacji z bliskimi – boją się do tego przyznać, szukają wówczas samousprawiedliwień takiego zachowania – dla nich praca daje pieniądze, status, a więc również i szczęście. Takie działanie jest przyczyną pogłębiania się nałogu i zwykle prowadzi do zbyt późnego podjęcia leczenia.

Twój pracoholizm może zostać aktywowany przez szefa

Cokolwiek zmienia Cię w pracoholika może odwoływać się zarówno się do zagadnień związanych z aktualnym trybem życia lub mieć związek z wcześniejszymi doświadczeniami. Wszystko zależy też od twojej osobowości. Niektórzy z nas są ekstremalnymi perfekcjonistami, niektórzy szukają uznania w swojej pracy. Przyczyn jest wiele.

Oprócz wewnętrznych aspektów, są i te zewnętrzne – czynniki organizacyjne w miejscu naszej pracy. Mogą one wzmocnić lub uaktywnić związane z pracoholizmem skłonności danej osoby. Na przykład w sytuacji, gdy szef jest postrzegany jako osoba, która w dużym stopniu poświęca się pracy biorąc godziny nadliczbowe.

Ponadto granice pomiędzy domem, a biurem stają się coraz bardziej zamazane. Jesteśmy w stałym kontakcie z szefem, zespołem i zadaniami za pośrednictwem telefonów komórkowych i laptopów. Oznacza, to jedno – coraz trudniej „wyłączyć się” i coraz łatwiej jest pracować z domu.

Praca w wielokulturowych zespołach wirtualnych, rozproszonych po różnych krajach, przebywających w rożnych strefach czasowych powoduje konieczność organizowania spotkań poza normalnymi godzinami, które przeznaczamy na pracę.

Czynniki te, i inne, przyczyniają się do większej liczby pracowników, którzy są napędzani do pracy w sposób nadmierny i kompulsywny.

Lepiej zapobiegać niż leczyć

Norwescy naukowcy opracowali pierwszą naukową skalę pracoholizmu, pozwalającą dowiedzieć się na ile pochłania nas praca.

Badania przeprowadzono na 12 000 pracowników z 25 różnych branż, które odzwierciedliły tzw. siedem podstawowych kryteriów pozwalających stwierdzić stopień uzależnienia.

Skala zawiera 7 kryteriów, na które odpowiada się za pomocą pięciostopniowej skali, gdzie 1 oznacza nigdy, 2 – rzadko, 3 – czasami, 4 – często, 5 – zawsze.

1. Myślisz o tym jak wygospodarować więcej czasu na pracę.

2. Spędzasz znacznie więcej czasu na pracy, niż początkowo zamierzałeś/aś.

3. Pracujesz w celu zmniejszenia poczucia winy, lęku, bezradności i/ lub depresji.

4. Zostałeś/aś poinformowany/a przez innych, aby zmniejszyć ilość czasu poświęconego pracy, jednak nie posłuchałeś/aś ich.

5. Stresujesz się, jeżeli nie możesz pracować.

6. Zaniedbujesz hobby, rozrywkę, spotkania towarzyskie z powodu swojej pracy.

7. Pracujesz tak dużo, że ma to negatywny wpływ na twoje zdrowie.

Jeśli udzieliłeś odpowiedzi „często” lub „zawsze” do co najmniej czterech z tych siedmiu kryteriów, istnieją pewne oznaki, że możesz być pracoholikiem. Jest to pierwsza skala, która używa podstawowych objawów uzależnienia występujących w przypadku innych, bardziej tradycyjnych uzależnień.

Ostatnie badania przeprowadzone przez norweskich naukowców pokazują również, że pracoholizm stale rośnie.

Podobne artykuły:

Działaniami wspierającymi zapobieganie uzależnieniu są szkolenia pracownicze, na temat skutków uzależnienia od pracy. Świadome firmy prowadzące odpowiedzialną politykę personalną organizują takie spotkania z psychologami, by moc uświadomić swoich pracowników z czym może wiązać się taki nałóg.

Kiedy jest już za późno

Pracoholizm często (jak na ironię) wiąże się ze spadkiem wydajności oraz poważnym zagrożeniem zdrowia.

W sytuacji kiedy dochodzi do rozpadu relacji w rodzinie, pogorszenia zdrowia, nieumiejętności odpoczywania w czasie wolnym lub całkowity brak czasu wolnego, a sama praca nie przynosi już żadnych wyników mamy wówczas do czynienia z fazą krytyczną uzależnienia. Konieczne jest podjęcie leczenia.

Stosowanymi formami leczenia najczęściej są:

  • terapia indywidualna – koncentrująca się na nabyciu umiejętności radzenia sobie z emocjami oraz zmniejszania skutków pracoholizmu,
  • terapia uzależnionych i ich rodzin – koncentrująca się na poprawie relacji rodzinnych, partnerskich. Szczególną rolę w tej terapii odgrywa wsparcie ze strony bliskich. Dzięki terapii poprawia się komunikacja pomiędzy członkami rodziny,
  • grupy wsparcia – koncentrująca się na uświadomieniu sobie zaistniałego problemu i faktu, że ten problem dotyka wielu osób.

Ćwiczenie rozwojowe

Ponieważ pracoholizm wskazuje przede wszystkim na zaburzoną równowagę pomiędzy poszczególnymi sferami codziennego funkcjonowania, warto zastanowić się nad czasem poświęcanym poszczególnym ważnym obszarom życia.

wykres CoachingSpace

W zaproponowane (do modyfikacji własnej) obszary wpisz liczbę godzin, którą tygodniowo na nie poświęcasz. Przyjrzyj się proporcjom. Nie chodzi o to by godzin było po równo, ale o zweryfikowanie, czy żaden z tych obszarów nie został przez ciebie zaniedbany.

O wynikach możesz porozmawiać z coachem.

CoachingSpace Karolina Nikorowska