Coaching jako narzędzie rozwoju kompetencji przywódczych menedżera

Coaching jako narzędzie rozwoju kompetencji przywódczych menedżera Image courtesy of tungphoto/FreeDigitalPhotos.net

Przybliżenie coachingu jako metody rozwoju kompetencji przywódczych w pełnieniu roli menedżera.

Opracowanie zawierać będzie następujące aspekty:

  • analizę roli i rzeczywistości zawodowej menedżera,
  • analizę metody wspierania rozwoju menadżera, jaką jest coaching,
  • analizę obecnej sytuacji coachingu w Polsce,
  • wskazówki praktyczne dla menedżera zainteresowanego coachingiem.

Menedżer jako skuteczny przywódca

Aby dobrze rozpoznać cele i specyfikę coachingu, należy najpierw opisać postać menedżera. Termin menedżer jest coraz częściej używany zarówno w literaturze dotyczącej zarządzania kapitałem ludzkim, jak też w żargonie zawodowym; niech świadczy o tym między innymi transformacja angielskiego słowa manager na jego polski odpowiednik menedżer. Powołując się na analizę tego zagadnienia przeprowadzoną przez A. Pocztowskiego , termin menedżer dotyczy zwykle osoby zajmującej stanowisko kierownicze średniego szczebla w strukturze przedsiębiorstwa. Specyfiką jego aktywności zawodowej jest zarządzanie wyodrębnioną częścią organizacji, w tym osobami, które są mu podległe. Do zadań menedżera należy zatem przewodzenie zespołem pracowników, formułowanie celów szczegółowych zgodnych z celami strategicznymi przedsiębiorstwa oraz organizacja (koordynacja) wszystkich zasobów (ludzkich, rzeczowych, finansowych) w taki sposób, aby realizować wyznaczone cele. Wspomniany autor wyróżnia trzy role, które powinien pełnić nowoczesny menedżer:

  • rolę realizatora, polegającą na operacjonalizacji strategii personalnej przedsiębiorstwa w osiąganie przez nie celów ekonomicznych w ramach struktury, którą zarządza,
  • rolę inspiratora, czyli osoby która: tworzy, określa, weryfikuje i wspiera rozwój kapitału ludzkiego w swojej strukturze,
  • rolę mentora, która przejawia się w pomocy pracownikom w wykonywaniu ich zadań, edukacją oraz wspieraniem w doskonaleniu swoich kompetencji zawodowych.

Efektywność menedżera w wypełnianiu tych ról wymaga posiadania przez niego określonych kompetencji: technicznych - dotyczących posiadania wiedzy dotyczącej zagadnień, którymi się zajmuje, koncepcyjnych - obejmujących umiejętność analizy, syntezy, przekładania celów na zadania, weryfikacji strategii, interpersonalnych - dotyczących konstruktywnego budowania i utrzymywania relacji z innymi osobami, przewodzenia, motywowania, rozliczania. Nie wystarczy zatem, by menedżer posiadał dużą wiedzą w swojej dziedzinie oraz był dobrym strategiem. Musi umieć pracować z ludźmi, kierować nimi - być skutecznym liderem, efektywnym przywódcą.

Menedżer pełni w przedsiębiorstwie kluczową rolę, gdyż to pod jego kierunkiem operacjonalizowane są cele strategiczne organizacji i od jakości jego zarządzania zależy poziom realizacji celów ekonomicznych. Wydaje się, że nowoczesne przedsiębiorstwo powinno inwestować w rozwój kompetencji różnych grup pracowników, ale menedżerów w szczególności. Dla nich powinna być tworzona rzetelna oferta szkoleniowa i to oni powinni być adresatami zindywidualizowanego systemu doskonalenia kompetencji menedżerskich. Taką ofertą jest coaching, o którym słów kilka dalej.

Coaching jako narzędzie rozwoju

  • coaching to proces opierający się na współpracy coacha z klientem. Jego esencją jest rozwój klienta w kierunku, który dla niego i według niego będzie odpowiedni oraz za pomocą takich środków, które będą mu w tym pomagały,
  • coaching to relacja coacha z klientem, a przestrzeń tej relacji stwarza możliwość poszerzania świadomości klienta, dokonywania zmian, doskonalenia kwalifikacji zawodowych,
  • coaching to proces dynamiczny, w którym klient zmienia się w kierunku dla siebie wartościowym,
  • coaching nie jest psychoterapią, poradnictwem, mentoringiem i treningiem.


Cele coachingu. Korzystając częściowo z klasyfikacji celów treningowych, sformułowanych przez Jarmuża i Witkowskiego oraz analizując przytoczone wyżej definicje, należy stwierdzić, że coaching realizuje następujące cele ogólne:

  • cele racjonalne, dotyczące obszaru wiedzy (uzyskanie informacji),
  • cele behawioralne, dotyczące specyficznych umiejętności (zachowań, nawyków) menedżerskich,
  • cele egzystencjalne, dotyczące tworzenia (zmiany) postaw w aspekcie intelektualnym, afektywnym i behawioralnym.

O ile zatem cele racjonalne odnoszą się do sfery intelektualnej, cele behawioralne dotyczą działania, to cele egzystencjalne ingerują w strukturę osobowości menedżera - kształtują jego sposób istnienia w relacji ze światem (innymi ludźmi).

Reasumując, coaching jest formą wspierania w rozwoju kompetencji zawodowych menedżera ze szczególnym uwzględnieniem kompetencji przywódczych, potrzebnych do skutecznego zarządzania pracownikami, przez odpowiednio przygotowanego coacha. Jest to proces zindywidualizowany, co oznacza nie tylko strukturę coach - menedżer, ale przede wszystkim indywidualne dopasowanie procesu coachingu do potrzeb, uwarunkowań oraz specyfiki osobowościowej konkretnego menedżera.

Celem jest rozwój menedżera w obszarze pełnionych przez niego ról, ze szczególnym uwzględnieniem roli interpersonalnej oraz przywódczej.

Podobne artykuły:

Training Factory-Warszawa