Kompetencje, kompetencje...

Kompetencje, kompetencje... contrastwerkstatt - Fotolia

Tak często mówimy o kompetencjach. Ktoś je ma, ktoś nie ma, komuś udzielono, a ktoś przekroczył… Kiedy słowo w swojej semantycznej warstwie jest kłopotliwe warto sięgnąć do słowników. Zrobiłam to.

Definicja

Według Słownika Wyrazów Obcych i Zwrotów Obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego:

Kompetencja - właściwość, zakres uprawnień, pełnomocnictwo instytucji.

  • Osoby do realizowania określonego działania.
  • Zakres czyjejś wiedzy, umiejętności, odpowiedzialności.
  • W teorii intuicyjna wiedza o języku, jaką rozporządza każdy mówiący w języku ojczystym od 6.-8. roku życia, umożliwiająca mu poprawne wysławianie się i odróżnianie zdań prawidłowych od nieprawidłowych.
  • Kompetencyjny dotyczący zakresu uprawnień.
  • Jompetentny uprawniony do działania, decydowania; mający kwalifikacje do wydawania sądów, ocen; autorytatywny, miarodajny.

Etym. - łac. competentia "odpowiedniość; zgodność" od competere "schodzić się; zgadzać się; nadawać się; współzawodniczyć Według Słownika Języka Polskiego kompetencja to: «zakres uprawnień urzędu lub urzędnika do zajmowania się określonymi sprawami i podejmowania dotyczących ich decyzji» 2. «zakres czyjejś wiedzy, umiejętności i doświadczenia».

Interpretacja

Zajmijmy się tym ostatnim. Na ogół wiedza, umiejętności i doświadczenie - określane są mianem kompetencji, ale czy są to kompetencje osobiste? Kompetencje osobiste to fundament osobowości traktowanej jako potencjał człowieka. W istocie - idąc za Kopalińskim i Słownikiem Języka Polskiego - są to umiejętności niezbędne do... zarządzania sobą.

W zarządzaniu w ogóle - jest to podstawowa umiejętność, ale przydaje się ona bardzo w życiu służbowym i osobistym, niezależnie od wykonywanej pracy. Te właśnie umiejętności (to bardzo ważne słowo w tym miejscu - UMIEJĘTNOŚCI) pozwalają nam wykorzystać kwalifikacje, wiedzę zarówno specjalistyczną, jak i ogólną, doświadczenie i zdolności osobiste.

Podobne artykuły:

Gdy zaczynamy rozmawiać o kompetencjach - czasem trudno rozróżnić te osobiste od społecznych. Oczywiście, kompetencje społeczne nie są oderwane od jednostki. Spróbujmy jednak dokonać dwóch rzeczy - nazwać najważniejsze kompetencje i zwrócić uwagę na podkreślane już przeze mnie słowo - umiejętności. Będzie się ono pojawiało w tekście dość często.

Kompetencje osobiste

Zazwyczaj, mówiąc o kompetencjach osobistych na pierwszym miejscu wymienia się naszą wiedzę o naszych aktualnych odczuciach w powiązaniu z przyczynami ich powstania oraz z umiejętnością kierowania nimi, świadomość związków, jakie zachodzą pomiędzy uczuciami a zachowaniem, między tym, co myślimy, robimy i mówimy. Wszystko to wpakowano do worka pod tytułem świadomość emocjonalna.

Równie wysoko w "rankingu" oceniana jest poprawna samoocena, czyli rozpoznawanie własnych możliwości, silnych stron, słabości, ograniczeń w celu panowania nad emocjami w taki sposób, aby były one nam pomocne, a nie stanowiły przeszkody w działaniu. To jakby analiza SWOT własnej osoby, łącznie z zauważeniem szans (rozwoju) i zagrożeń.

W przypadku emocjonalnych kłopotów poprawna samoocena może pomóc w szybkim dochodzeniu do siebie, refleksji, wyciąganiu wniosków z własnych doświadczeń. Umiejętność ta pozwala na zabezpieczenie się przed blisko powiązanymi z nią wadami, jak: nadmierna ambicja, stawianie sobie bardzo wysokich, wręcz nierealnych celów, pracoholizm, przesadna drobiazgowość, głód władzy i znaczenia, potrzeba adoracji, nieumiejętność przyznania się do własnych błędów.

Wiara w siebie to poczucie własnej wartości i świadomości osobistych możliwości i umiejętności. Posiadanie tej kompetencji umożliwia wyrażanie niepopularnych poglądów i ich obronę, co często skutkuje podjęciem twórczej i dobrej decyzji, mimo nacisków innych osób i okoliczności. Warunkiem takiego właśnie, a nie innego postępowania jest także przekonanie o tym, że zasady i procedury nie są stałe i niezmienne, zaś ich łamanie wymaga jedynie działania zgodnego z przekonaniem o dobrze pojętej wierze w siebie. (Zalecana jest odrobinka ostrożności zwłaszcza w łamaniu...).

Anna Marta Wilczkowska Nowe Horyzonty Świat Sukcesu