Nie wzywać księgowych na etyczny dywanik

Nie wzywać księgowych na etyczny dywanik sxc.hu

Kryzys gospodarczy psuje nasze samopoczucie i powoduje także spadek zaufania do informacji pochodzących z systemu rachunkowości.

Nauczeni przykrymi doświadczeniami księgowych oszustów wiemy, że łatwo jest spreparować wyniki finansowe. Wiemy, że uczciwości nie można kupić, ale za nieuczciwość można zapłacić. A w sytuacji wyższej konieczności (gdy upadek czai się za najbliższym zakrętem) łatwo jest zbłądzić. Przedsiębiorcy czują się więc usprawiedliwieni, gdy zaczynają patrzeć księgowym na ręce – częściej i dokładniej niż dotychczas. Praca w atmosferze niewypowiedzianego oskarżenia staje się mniej przyjemna, co z kolei bywa interpretowane (całkowicie błędnie) jako nerwy pochodzenia już-coś-zmajstrowałem-i-zaraz-to-się-wyda.

Można inaczej. Nie trzeba księgowych wzywać na dywanik i nie trzeba ich stawiać pod pręgierzem. Wystarczy jasno określić warunki współpracy. Co to znaczy konkretnie?

Otóż trzeba:

  • dokładnie zdefiniować odbiorcę dokumentów rachunkowych i wytrenować tego odbiorcę w rozumieniu ich; zwykle najważniejszymi odbiorcami informacji zawartych w sprawozdaniach finansowych są właściciele kapitału, inwestorzy, kredytodawcy, tymczasem księgowość często jest traktowana jako instrument zarządu; adaptacja dokumentów do różnorodnych potrzeb i przeszkolenie odbiorców wymaga trochę czasu i determinacji w tłoczeniu wiedzy do głów, ale się opłaca;
  • ustalić sztywne ramy nadzoru właścicielskiego oraz zakres wpływu na bieżącą działalność firmy; w zakres ram wchodzi również dopilnowanie, aby członkowie rad nadzorczych byli odpowiednio wykwalifikowani – nie tylko z finansów zgodnie z zaleceniem punktu powyżej, ale i z zarządzania oraz marketingu;
  • zapewnić sprawność działania systemu informacji finansowej – niedopuszczalne są opóźnienia w przygotowywaniu raportów, niedopuszczalna jest prezentacja nieistotnych danych pod płaszczykiem ciężkiej pracy;
  • ustalić, poznać, egzekwować i nagradzać etyczne działania w zakresie księgowości.

I na ten ostatni temat kilka słów objaśnienia dla wszystkich zarządzających – czym są etyczne działania w księgowości? Czego należy wymagać od księgowych? Na jakie zachowania księgowych nie należy się godzić? O co nie należy prosić księgowego? Jeśli jesteś księgowym i temat etyki nigdy nie wypłynął podczas rozmowy z szefem, to naprawdę najwyższa pora by to zrobić. Możesz skorzystać z tekstu poniżej.

Stowarzyszenie Księgowych w Polsce uchwaliło na XIX Krajowym Zjeździe Delegatów Kodeks zawodowej etyki w rachunkowości. Uchwalenie Kodeksu zawodowej etyki w rachunkowości jest wynikiem świadomości, jak istotne znaczenie ma rachunkowość dla działalności gospodarczej i społecznej. Zadaniem kodeksu etyki jest także informowanie osób trzecich, iż osoby zajmujące się profesjonalnie rachunkowością wypracowały zasady zapewniające wykonywanie pracy w sposób rzetelny, profesjonalny i odpowiedzialny. Aby uznać pracę za zgodną z zasadami praktyki i wzbudzającą zaufanie społeczne, niezbędne jest spełnienie przez specjalistę od rachunkowości (osobę lub firmę) wielu zasad.

Niezbędne odpowiednie przygotowanie

W celu spełnienia zasady kompetencji zawodowych niezbędne jest posiadanie należytego przygotowania zawodowego, ustawiczne poszerzanie i aktualizowanie wiedzy fachowej oraz doskonalenie zawodowych umiejętności. Wykorzystanie wiedzy i umiejętności prowadzić powinno do uznania pracy takiej osoby za uczciwą, rzetelną i pozbawioną stronniczości. Szczególnie przydatne są tutaj takie wartości moralne, jak: uczciwość, wiarygodność, obiektywizm, uprzejmość, szacunek oraz odpowiedzialność społeczna. Z nauki uczynić należy swój nawyk na okres całego życia zawodowego. Należy podkreślić, że nie można poprzestać wyłącznie na zdobywaniu wiedzy z zakresu rachunkowości, niezbędny jest nieustanny rozwój wartości etycznych i poszerzanie swojej wiedzy na tym ważnym obszarze.

Zasada wysokiej jakości pracy wprowadza obowiązek zachowania należytej staranności i obiektywizmu tworzonych w systemie rachunkowości danych, które mają prowadzić do budowy zaufania osób korzystających z takich informacji Praca powinna być wykonywana zgodnie z postępem i dorobkiem nauki rachunkowości i dyscyplin pokrewnych, przepisami prawa, regulacjami międzynarodowymi i zasadami ugruntowanymi dobrą praktyką.

Kolejną zasadą jest zasada niezależności zawodowej, której spełnienie w praktyce nie jest zadaniem łatwym. Wymaga ona zachowania stanu umysłu, który pozwoli osobie zajmującej się rachunkowością na rzetelne, obiektywne i wiarygodne przedstawienie jej zdania, bez ulegania wpływom zewnętrznym zniekształcającym ten profesjonalny osąd. Nie oznacza to oczywiście braku współpracy z innymi osobami czy też braku funkcjonalnego podporządkowania w jednostce. Niezależność rozumieć należy jako niepoddawanie się jakimkolwiek wpływom, które stanowić mogą zagrożenie dla etycznego i profesjonalnego wykonywania pracy przez osobę zajmującą się rachunkowością.

Kwestia odpowiedzialności

Zasada odpowiedzialności za przygotowywane i prezentowane informacje z zakresu rachunkowości oznacza świadome postępowanie w sposób zgodny z obowiązującym prawem, standardami zawodowymi i normami etycznymi w tym zakresie. Informacje tworzone w systemie rachunkowości powinny być terminowe, obiektywne i wiarygodne. Powinny także w sposób kompletny, zrozumiały i istotny prezentować informację niezbędne do właściwej oceny zaistniałych sytuacji. Osoba zajmująca się zawodowo rachunkowością odpowiada za stosowanie zawodowych i etycznych zasad w trakcie przygotowywania i prezentacji informacji przez osoby jej podległe.

Jako ciekawą i wartościową należy ocenić zasadę postępowania osoby zajmującej się rachunkowością w relacjach z osobami, jednostkami i instytucjami powiązanymi z nią zawodowo, którą oparto na szacunku, wzajemnym zrozumieniu, bezinteresowności, życzliwości, wspólnym zaangażowaniu i wymianie doświadczeń. Wszystko to ma prowadzić do zachowania dobrego imienia zawodu związanego z rachunkowością i nienaruszania interesu publicznego. W szczególności oznacza to przestrzeganie zakazu nieuczciwej konkurencji. Sprzeczność interesów może wynikać z nakłaniania do nieprzestrzegania zasad określonych w kodeksie, nacisków wywieranych przez inne osoby lub sprzeczności między lojalnością osoby zajmującej się rachunkowością wobec jednostki, w której jest zatrudniona lub jest wspólnikiem, a postępowaniem zgodnym z zasadami etyki.

Następną zasadą jest zasada zachowania tajemnicy zawodowej, która oznacza poszanowanie prawa zarządu jednostki do nierozpowszechniania informacji wewnętrznych, których ujawnienie nie jest obowiązkowe w świetle prawa, a które mogą mieć gospodarcze lub inne znaczenie dla jednostki. Nie wolno wykorzystywać, ani ujawniać tajemnicy zawodowej w celu osiągnięcia korzyści osobistych lub korzyści dla innych osób, a tym bardziej w celu spowodowania szkody w działalności jednostki. Ujawnienie tajemnicy zawodowej może nastąpić wyłącznie na podstawie upoważnień mających swoje źródło w przepisach prawa, standardach zawodowych, a także umowach i porozumieniach wzajemnych.

Bank dylematów etycznych

Stowarzyszenie Księgowych przystąpiło obecnie do budowy banku dylematów etycznych, który ma wskazać zasady szczegółowych postępowań w sytuacjach określonych w kodeksie. Działanie to należy ocenić jako bardzo pozytywne, które z pewnością ułatwi implementację zasad kodeksu w praktyce gospodarczej.

Więcej ciekawostek nowoczesnej rachunkowości (m.in. utrata wartości aktywów według MSR, obowiązki jednostek sektora publicznego w zakresie sprawozdawczości finansowej, jakość badania sprawozdania finansowego według Dyrektywy UE) znajdziesz w książce „Ewolucja prawnych rozwiązań współczesnej rachunkowości” B. Micherdy (red. nauk.) (Wydawnictwo C.H. Beck, 2009). Książkę znajdziesz w księgarni www.ksiegarnia.beck.pl – wejdź na tę stronę i wpisz w pole wyszukiwarki tytuł. Wykorzystanie za zgodą Wydawcy.

CH Beck

Dalej

x

0 komentarzy

Nie udało się dodać komentarza, spróbuj ponownie za chwilę

Komentarz powinien być dłuższy niż 5 znaków

Prosze wprowadzić prawidłowy adres e-mail

Nick powinien być dłuższy niż 4 znaki