Organizacja przedsiębiorstwa

Organizacja przedsiębiorstwa stock.xchng

Aby dziś założyć firmę nie wystarczą jedynie nakłady finansowe. Liczy się coś więcej - umiejętność bycia przedsiębiorczym.

Przedsiębiorczość to dziś sformułowanie, które ma bardzo wiele twarzy. Jego prawdziwy sens został gdzieś zagubiony; znaczenie zdewaluowało się. Co oznacza tak naprawdę? Kim we współczesnej praktyce życia gospodarczego jest przedsiębiorcą?

Według Petera F. Druckera - guru i ojca współczesnego zarządzania - "to, co przedsiębiorcze, wymaga innego rodzaju zarządzania niż to, co istnieje, wymaga zarządzania systematycznego, zorganizowanego, celowego. Chociaż podstawowe zasady są takie same dla każdej przedsiębiorczej organizacji, to jednak istniejące przedsiębiorstwo, instytucja publiczna i nowe przedsięwzięcie stawiają odmienne wyzwania, mają odmienne problemy i muszą chronić się przed odmiennymi tendencjami do zwyrodnienia. Również poszczególni przedsiębiorcy powinni zdobyć się na decyzje dotyczące ich własnej roli i ich własnego zaangażowania" (Innowacja i przedsiębiorczość, PWE, Warszawa 1992).

Mimo jednak różnic pomiędzy różnego rodzaju przedsięwzięciami, coś je ze sobą łączy. Tym
elementem jest osoba przedsiębiorcy. Aby jednak można było w ogóle mówić, że ktoś jest przedsiębiorcą, musi zostać spełnionych klika warunków. Tadeusz Oleksyn ("Zarządzanie i Edukacja", nr 3/1999) podaje, że są to:

  • organizowanie firmy (funkcje założyciela),
  • bieżące prowadzenie przedsiębiorstwa (zarządzanie),
  • ponoszenie ryzyka (finansowego, prawnego, społecznego).


Jeśli przyjmiemy takie założenia, a wydają się one słuszne, to przedsiębiorcą nie będziemy mogli nazwać, np. zatrudnionego do prowadzenia konkretnego biznesu zawodowegomenedżera. W tego typu sytuacji tytuł utraci także właściciel przedsięwzięcia, ponieważ nie spełni drugiego z wymienionych warunków. Tak samo, jeśli ktoś nie ponosi ryzyka, nie może być określany mianem przedsiębiorcy, gdyż, co jest szczególnie namacalne w dzisiejszych czasach, nie ma przedsiębiorczości która byłaby od niego wolna.

Są to jednakże tylko główne założenia. Używając języka branży motoryzacyjnej, stanowią one wyposażenie standardowe - najtańszą wersję. Samo spełnienie wszystkich z powyższych warunków nie wystarczy, aby "utrzymać się na powierzchni". Do "komfortowej jazdy" potrzeba szeregu dodatków, które podnoszą wartość i świadczą o klasie. Te dodatki w języku zarządzania określa się mianem atrybutów, którym warto się przyjrzeć.

Współczesny przedsiębiorca to człowiek łączący w sobie cechy menedżera, lidera i przywódcy. To ktoś nietypowy; ktoś, kto nie mieści się w ramach dotychczasowej klasyfikacji. To nie czcza paplanina, ale wymagania teraźniejszości; to również wymagania przyszłości, która stworzy warunki trudniejsze do funkcjonowania, aniżeli te, które istniały kiedykolwiek dotąd.

Te cechy-atrybuty, choć jest ich bardzo dużo, można spróbować wymienić i zaklasyfikować do jednej z trzech grup. Oto, jak się wydaje, najważniejsze z nich.


Cechy związane z organizacją firmy


Pierwszą grupę cech stanowią te związane z organizowaniem firmy. Będą to:

    1. Potrzeba tworzenia - przedsiębiorca to budowniczy; to człowiek, który potrzebuje działania, jak ryba wody. Nie zajmuje się on "filozofią",lecz konkretnym działaniem.
    2. Kreatywność - posiada pomysł, który realizuje i który jest odmienny od pomysłów innych przedsiębiorców; stanowi novum.


Cechy związane z zarządzaniem.


Kolejna grupa to cechy powiązane bezpośrednio z zarządzaniem organizacją. Zawiera ona najwięcej elementów, do których zaliczyć można między innymi:

    1. Elastyczny upór - zestawienie tych dwóch wyrazów może wydać się trochę szokujące i nawet paradoksalne, niemniej jednak taka słowna konfiguracja daje się stosunkowo łatwo wyjaśnić. Chodzi tu mianowicie o uporczywe dążenie w wybranym kierunku; dążenie do celu. Nie ma jednak ono odbywać się za wszelką cenę i "po trupach".W pewnych sytuacjach przedsiębiorca musi umieć zmienić kierunek działań lub ich intensywność. Czasami musi pewnych działań zaniechać, by za chwilę, z jeszcze większym impetem powrócić na obraną uprzednio ścieżkę.
    2. Umiejętność wykorzystywania informacji - jest to dziś szczególnie trudne. Każdy człowiek bombardowany jest niezliczoną ilością informacji. Dostęp do niej za pośrednictwem chociażby takich narzędzi, jak internet, stał się niezwykle łatwy. Przytłaczająca jest jednak jej ilość. Przedsiębiorca to człowiek, który w informacyjnej dżungli potrafi dostrzec to, co niedostrzegalne dla innych; potrafi z pokładów węgla wyłuskać diamenty - informacje, które będzie mógł z pożytkiem wykorzystać dla dobra własnej organizacji. Innymi słowy zanalizować i przetworzyć.
    3. Myślenie systemowe - umiejętność wykorzystywania zarówno wiedzy z różnych dziedzin, jak również umiejętność kompilacji informacji i zjawisk pozornie ze sobą nie powiązanych.
    4. Zarządzanie czasem - jak wiadomo powszechnie, czas jest specyficznym zasobem, którego nie można kupić, ani magazynować. Osoba decydująca się na tę "rolę" społeczną musi mieć świadomość, że przedsiębiorcą jest się 24 godziny na dobę, siedem dni w tygodniu i 365 w roku. Przedsiębiorca nie dysponuje własnym czasem, ale wszyscy i wszystko wokół. Dlatego musi nauczyć się ten czas jak najlepiej wykorzystywać.
    5. Zarządzanie ludźmi - współczesny przedsiębiorca stawia ludzi na pierwszym miejscu. Oznacza to, że szanuje ich i im ufa, otacza się ludźmi lepszymi od siebie, umie zaakceptować ich wady i słabości, sprawia, że dobrowolnie podążają za nim. Przedsiębiorca to ktoś, kto potrafi sprawić, że to ludzie podejmują decyzje. On jest tylko kimś w rodzaju moderatora. Z tego względu tę cechę należałoby raczej nazwać umiejętnością motywowania i przewodzenia.
    6. Etyka - ktoś kiedyś powiedział, że jeśli w swoim działaniu nie kierujesz się ogólnie przyjętymi zasadami moralnymi - jesteś głupcem i przegrałeś, zanim rozpocząłeś walkę. Jakże łatwo zasadę tę odnieść do współczesnego biznesu. Wszystkie podejmowane działania muszą być starannie przemyślane. Nieetyczne postępowanie w gospodarce rynkowej to krótkowzroczność. Prędzej, czy później kończy się to źle dla przedsiębiorstwa, a niejednokrotnie również dla samego "przedsiębiorcy".
    7. Myślenie na opak - popularyzatorem tej idei jest brytyjski pisarz i myśliciel - Charles Handy. Chodzi tu o myślenie wbrew przyjętej logice, co może stać się elementem pozwalającym na osiągniecie przewagi konkurencyjnej. Tylko takie myślenie pozwala na prowadzenie interesów na miarę nowej ery. Przyszłość należy do działających nie schematycznie.
    8. Wykorzystywanie benchmarkingu - wspominany już Peter F. Drucker powiedział kiedyś, że źle jest się uczyć na własnych błędach, lepiej na cudzych, a najlepiej na własnych i cudzych doświadczeniach. To zdanie oddaje chyba istotę współczesnego benchmarkingu, choć przeciwnicy tej metody twierdzą, że jest to nic innego, jak eufemizm szpiegostwa przemysłowego nazwany tak dla potrzeb zarządzania.
    9. Wizjonerstwo - współczesny przedsiębiorca to człowiek potrafiący wyobrażać sobie duże rzeczy. Posiada on umiejętność wizualizacji, co z kolei pozwala mu na realizację celów, jakie przed sobą stawia. Tych cech-atrybutów można wymienić jeszcze bardzo wiele. Nie można zapominać o chociażby takich jak odwaga, dynamizm, zdecydowanie, itp. Równie ważny jest pakiet, tzw. umiejętności technicznych. Ostatnia grupa jest związana z ponoszeniem ryzyka. Chodzi tu między innymi o takie sprawy jak odpowiedzialność. Przedsiębiorca nie funkcjonuje w próżni. Jego decyzje niejednokrotnie mają wpływ na sytuację społeczną. Jest to szczególnie zauważalne w przypadku dużych przedsiębiorstw, zlokalizowanych w rejonach o dużym bezrobociu. Niewłaściwe decyzje
      mogą prowadzić do niepokojów społecznych. Ponadto nieodpowiedzialne decyzje wpływają negatywnie na wizerunek samego przedsiębiorstwa, co prowadzić może do zachwiania jego pozycji na rynku, a nawet upadku. Przedsiębiorca musi podejmować decyzje, ale muszą być one zawsze bardzo dokładnie przemyślane.



Inny rodzaj ryzyka, z jakim przedsiębiorca musi się liczyć, to ryzyko finansowe. Niewłaściwe inwestycje (zwłaszcza te duże) mogą prowadzić (a jest tak bardzo często) do poważnych konsekwencji związanych np. z utratą płynności finansowej przez organizację. Obie wymienione grupy ryzyka wiążą się często z trzecim rodzajem - ryzykiem prawnym. Powszechne jest dziś zjawisko, że wiele niewłaściwych decyzji ma swój koniec w sądzie.
To jednak tylko kilka zagrożeń, jakie czyhają na współczesnego przedsiębiorcę. Ci jednak, których przenika duch przedsiębiorczości wiedzą, jak sobie z tego typu przeciwnościami poradzić. W jaki sposób tego dokonują? Odpowiedź jest chyba trywialnie prosta. Umieją wykorzystać wszystkie atrybuty, jakimi dysponują.
Czy to wystarczy, nie wiadomo, ponieważ nikt nie jest w stanie przewidzieć, co przyniesie jutro. Można się jednak na jego nadejście przygotować i przyjąć przynajmniej do wiadomości, że jak mówi Peter F. Drucker "jedyną stałą jest zmiana". Ci przedsiębiorcy, którzy mają tego świadomość, już wyprzedzili konkurencję i to oni będą w przyszłości kreować rzeczywistość życia gospodarczego.

ZB CORP