Poprawka do ustawy o PPP nie ma sensu. Zobacz, dlaczego

Poprawka do ustawy o PPP nie ma sensu. Zobacz, dlaczego sxc.hu

Nowy przepis do ustawy o PPP, wprowadzony przez ustawę o rewitalizacji, nie wnosi do aktualnego porządku prawnego żadnych treści normatywnych. Z czego to wynika?

23 lipca 2015 roku Sejm uchwalił ustawę o rewitalizacji, która nowelizuje m.in. ustawę o partnerstwie publiczno-prywatnym. Do ustawy o PPP dodano art. 7 ust. 2a w brzmieniu:

Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może wyodrębniać w ramach wynagrodzenia partnera prywatnego wysokość płatności ponoszonych przez podmiot publiczny na finansowanie wytworzenia, nabycia lub ulepszenia środków trwałych albo nabycia wartości niematerialnych i prawnych w ramach realizacji przedsięwzięcia, spełniających przesłanki wydatków majątkowych w rozumieniu art. 124 ust. 4 albo art. 236 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Co ta poprawka oznacza w praktyce?

Z uwagi na obowiązującą od 2014 r. konstrukcję wskaźników obsługi zadłużenia j.s.t., z punktu widzenia samorządu terytorialnego bardziej „opłaca się” ponosić wydatki majątkowe (nie są one uwzględniane we wzorze określającym indywidualny wskaźnik zadłużenia), niż bieżące (które do tego wskaźnika się zalicza).

Podobne artykuły:

W przypadku projektów PPP finansowanie stanowi istotną część zobowiązań strony publicznej względem partnera prywatnego. Podmioty publiczne mają niekiedy trudności z klasyfikowaniem finansowania jako wydatku majątkowego lub bieżącego. Tymczasem o charakterze tego typu wydatków przesądzają przepisy ustawy o finansach publicznych, które wskazują katalog wydatków majątkowych, a dodatkowo innego rodzaju regulacje (np. ustawa o rachunkowości).

Nic się nie zmieni

Nowy przepis do ustawy o PPP, wprowadzony przez ustawę o rewitalizacji, pozbawiony jest zatem sensu. Gdyby regulacja ta jednoznacznie przesądzała o „majątkowym” charakterze wydatków, wówczas można by było jeszcze dyskutować o przydatności tej noweli. Jednak w cytowanym brzmieniu nie wnosi ona do aktualnego porządku prawnego żadnych treści normatywnych, gdyż i tak o charakterze wydatków rozstrzygają nie strony umowy o PPP, lecz przepisy prawa.

W praktyce i tak w większości projektów PPP finansowanie traktowane jest jako wydatek majątkowy. Warto dodać, że przepisy ustawy o PPP posługują się pojęciem wynagrodzenia i wkładu własnego strony publicznej. „Płatności” dotyczą jedynie kryteriów wyboru oferty najkorzystniejszej. Ustawodawca powinien dostrzec tę subtelną różnicę, nowelizując przepis ustawy o PPP. Należy także zauważyć, że zmiany przepisów dotyczące materii finansowej powinny być dokonywane w ustawie o finansach publicznych, a nie w ustawie o PPP.

Kancelaria Doradztwa Gospodarczego Cieślak & Kordasiewicz Rafał Cieślak