Wypadek przy pracy w świetle prawa

Wypadek przy pracy w świetle prawa © Fotolia RAW - Fotolia.com

W świetle prawa mamy trzy rodzaje wypadków przy pracy: śmiertelny, ciężki i zbiorowy. Do tego dochodzą nam inne przypadki, kiedy pracodawca odpowiada za nasze zdrowie i życie. Czy mamy prawo upominać się o odszkodowanie?

Wypadków przy pracy, w których człowiek doznaje uszczerbku na zdrowiu nikt nikomu nie życzy, niestety się zdarzają. Kiedy możemy mówić o wypadku przy pracy? Kto ponosi odpowiedzialność, kiedy do niego dojdzie? O tym i innych zagadnieniach prawnych związanych z tego typu wypadkami mówi Łukasz Lipski, specjalista ds. Prawa Pracy w Europejskiej Grupie Doradczej.

Podobne artykuły:


W jakich sytuacjach możemy mówić o tym, że doszło do wypadku przy pracy?

Za wypadek przy pracy, zgodnie z art. 3 ust.1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 199, poz. 1673, z późn. zm.), uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:

    1. podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych;
    2. podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia;
    3. w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.

Za śmiertelny wypadek przy pracy, zgodnie z art. 3 ust. 4 wyżej wymienionej ustawy, uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiła śmierć w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy od dnia wypadku.

Za ciężki wypadek przy pracy, zgodnie z art. 3 ust. 5 wyżej wymienionej ustawy, uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiło ciężkie uszkodzenie ciała, takie jak:

  • utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej lub inne uszkodzenie ciała albo rozstrój zdrowia,
  • naruszające podstawowe funkcje organizmu, 
  • choroba nieuleczalna lub zagrażająca życiu,
  • trwała choroba psychiczna,
  • całkowita lub częściowa niezdolność do pracy w zawodzie,
  • trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała.

Za zbiorowy wypadek przy pracy, zgodnie z art. 3 ust. 6 wyżej wymienionej ustawy, uważa się wypadek, któremu w wyniku tego samego zdarzenia uległy co najmniej dwie osoby.

Podobne artykuły:


Na równi z wypadkiem przy pracy, traktuje się wypadek, któremu pracownik uległ:


  1.  w czasie podróży służbowej, chyba że wypadek spowodowany został postępowaniem pracownika, które nie pozostaje w związku z wykonywaniem powierzonych mu zadań;
  2. podczas szkolenia w zakresie powszechnej samoobrony;
  3. przy wykonywaniu zadań zleconych przez działające u pracodawcy organizacje związkowe.


Ponadto za wypadek przy pracy uważa się również nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w okresie ubezpieczenia wypadkowego z danego tytułu podczas:

    1. uprawiania sportu w trakcie zawodów i treningów przez osobę pobierającą stypendium sportowe;
    2. wykonywania odpłatnie pracy na podstawie skierowania do pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania;
    3. pełnienia mandatu posła lub senatora, pobierającego uposażenie;
    4. odbywania szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego dorosłych lub przygotowania zawodowego w miejscu pracy przez osobę pobierającą stypendium w okresie odbywania tego szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego dorosłych lub przygotowania zawodowego w miejscu pracy na podstawie skierowania wydanego przez powiatowy urząd pracy lub przez inny podmiot kierujący, pobierania stypendium na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w okresie odbywania studiów podyplomowych;
    5. wykonywania przez członka rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych oraz przez inną osobę traktowaną na równi z członkiem spółdzielni w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych, pracy na rzecz tych spółdzielni;
    6. wykonywania pracy na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia;
    7. wykonywania pracy na podstawie umowy uaktywniającej, o której mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. Nr 45, poz. 235);
    8. współpracy przy wykonywaniu pracy na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia;
    9. wykonywania zwykłych czynności związanych z prowadzeniem działalności pozarolniczej w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych; 10) wykonywania zwykłych czynności związanych ze współpracą przy prowadzeniu działalności pozarolniczej w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych;
    10. wykonywania przez osobę duchowną czynności religijnych lub czynności związanych z powierzonymi funkcjami duszpasterskimi lub zakonnymi;
    11. odbywania służby zastępczej;
    12. nauki w Krajowej Szkole Administracji Publicznej przez słuchaczy pobierających stypendium;
    13. wykonywania pracy na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowa taka została zawarta z pracodawcą, z którym osoba pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje ona pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy;
    14. pełnienia przez funkcjonariusza celnego obowiązków służbowych.

Podobne artykuły:


Agnieszka Kubicka - trener, coach, doradca Europejska Grupa Doradcza Sp z o.o.