Ćwicz asertywność na Obamie

 Ćwicz asertywność na Obamie nf.pl

9 października 2009 roku Barack Obama otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla. Fakt ten wywołał, jak rzadko kiedy, absolutną wręcz zgodność stanowisk internautów. W onetowskiej sondzie aż 84% ankietowanych uznało decyzję Komitetu Noblowskiego za błędną. Każdy ma prawo mieć swoje zdanie. Ja mam swoje, opisałem je na swoim blogu bartłomiej-stolarczyk.blogspot.com we wpisie „Obama – Nobel za jedną asertywną decyzję”.

Zgodność przekonań internautów różniła się jednak pod względem formy ich wyrażania, ukazując także zróżnicowany poziom kompetencji „asertywne wyrażanie krytyki” wśród tych użytkowników internetu, którzy zdecydowali się zabrać głos.

Przyjrzyjmy się sposobom wyrażania krytyki, bo dzięki temu łatwiej będzie Ci rozpoznać swój własny styl. Bez względu na to co sądzisz o Pokojowym Noblu dla Obamy.

Istnieją 4 sposoby wyrażania własnych przekonań. Ich podział podobnie jak w przypadku innych umiejętności tworzących zbiór zwany asertywnością różnicuje stosunek do własnych praw (prawa do posiadania własnego zdania) i praw innych (podejmowania decyzji i brania odpowiedzialności za konsekwencje tych decyzji).

I tak w kontekście Nobla dla Obamy można było przyjąć 4 style wyrażania krytyki:

Styl bierny – styl bierny to komunikat zawierający przesłanie „Ty jesteś w porządku, ja nie jestem w porządku” co w praktyce objawia się zmiennością naszego zdania. Ponieważ internet nie jest miejscem na bierność (anonimowość pozwala zawsze czuć się w porządku), więc bierności nie było.  To w sumie bardzo optymistyczne.

Styl agresywny – styl agresywny to komunikat zawierający przesłanie „Ty nie jesteś w porządku, ja jestem w porządku”, co w praktyce przyjmuje formę personalnych ataków, obrażania innych, etykietowania. Anonimowość pozwala czuć się zawsze w porządku, więc wydaje się, że można zapomnieć o prawach innych ludzi. Tego typu zachowania były najczęstsze w przypadku Nobla Obamy. Przykładów było wiele, a każdy kolejny wskazywał na to, że dyskutant posiada czarno-białą wizję świata, w którym tylko jedna strona (on sam/ona sama) może mieć rację.

Oto cytaty z niektórych wypowiedzi:

„Wystarczy być czarnym, nieszczęśliwym homosiem i Nobel już w kieszeni”.
„Lizanie tyłka imperatorom ma długą historię”.
„W kapitule rozdającej nagrody chyba za dużo starych ramoli siedzi bo juz nie maja pomysłów komu dawać nagrody”.
„Dzisiaj wstyd być Norwegiem!!!”
„To nie sensacja – to skandal!”
„Za co ten pajac dostał Nobla?”

Styl manipulacyjny – styl manipulacyjny to komunikat zawierający przesłanie „dzięki Tobie, ja jestem bardziej w porządku”, co w praktyce przyjmuje formę wyśmiewania, zawstydzania, porównywania drugiej strony, a na celu ma właśnie dowartościowanie własnej osoby.

Tutaj także było wiele przykładów, pokazujących, że skoro już na czymś tracimy (decyzja Komitetu Noblowskiego daleka jest od naszych oczekiwań) warto wykorzystać ten fakt do wzmocnienia własnej pozycji, zwykłego dowartościowania się.

Znów garść cytatów:
 
„Nagrodę dla Obamy można jedynie porównać do nowego singla Chylińskiej. Oba wydarzenia są równie absurdalne”.
„W tym roku dwie rzeczy straciły swoją dotychczasową wartość: żałoba narodowa i nagroda Nobla”.
„Proponuję w następnym roku kandydaturę Supermena. On nie tylko miał w planach, ale i osobiście ratował świat. Sam widziałem we filmie”.
„Następny pokojowy dla Kononowicza! Za wspaniała wizję i nadzieję świata bez bandyctwa, biurokractwa i lachmactwa”.
„Uff! Dobrze, że nie dostała go Kasia Cichopek!”
„Nobla równie dobrze mógł dostać Rysiek z Klanu albo Doda, ale czemu Obama?”
„Optymalnie byłoby, gdyby był oprócz tego homoseksualistą, wtedy miałby jak w banku na dokładkę Oscara”. „Pies Saba powinien dostać ,za to ,że nie pogryzł 460 posłów jak mógł, a ja sie pytam gdzie byli rodzice?


Styl asertywny
– styl asertywny to komunikat zawierający przesłanie „Ty jesteś w porządku i ja jestem w porządku”, co w praktyce oznacza szacunek dla drugiej strony przy jednoczesnym zachowaniu własnego, odmiennego zdania.

Mimo anonimowości internetu niektórzy komentujący potrafili zachować szacunek do laureata i komitetu prezentując własne odmienne zdanie. Gratuluję wam.

Oto niektóre przykłady:

„Nie rozumiem za jakie zasługi Obama dostał Nobla, bo podane powody moim zdaniem nie są wiarygodne”.
„Wracając do tematu, fakt, Obama nie zasłużył na tę nagrodę, zostaje tylko czekać, czy to zmusi go do podjęcia CZYNNYCH pokojowych działań, czy też wykorzysta zaistniałą sytuację w negatywny sposób”.
„Irena Sendlerowa za uratowanie dzieci w czasie II wojny światowej Nobla nie dostała... Obama dostaje teraz, pojawiając sie na arenie międzynarodowej 2 lata temu... Dziwne i smutne”.


A tobie – który styl jest najbliższy? Jaka była twoja reakcja na informację o nagrodzie dla Obamy?

Jeśli nie była ona asertywna, to jeszcze masz okazję ją przećwiczyć. Nie musisz nigdzie wchodzić i pisać publicznie. Po prostu wróć dziś do domu i na wejściu powiedz domownikom coś w stylu powyższych przykładów.

A jeśli już koniecznie chcesz powiedzieć coś publicznie, to wpisz komentarz u mnie na blogu bartlomiej-stolarczyk.blogspot.com pod wpisem „Obama – Nobel za jedną asertywną decyzję”.

Bartłomiej - Stolarczyk.pl