JAK OPODATKOWANI SĄ PRACUJĄCY W POLSCE CUDZOZIEMCY

JAK OPODATKOWANI SĄ PRACUJĄCY W POLSCE CUDZOZIEMCY nf.pl

Jak donosi "Rzeczpospolita": "zatrudniając w firmie cudzoziemca, trzeba ustalić gdzie ma rezydencję podatkową. Od niej zależy bowiem, czy uzyskiwane przez niego dochody będą opodatkowane w Polsce i w którym urzędzie skarbowym powinien się rozliczyć". Ustawa o PIT mówi, że polskim rezydentem podatkowym jest osoba fizyczna, która spełnia przynajmniej jeden z dwóch kryteriów: pierwszy - posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), drugi - przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Ustawę o PIT należy uwzględniać z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania. Centrum interesów osobistych to najczęściej wspólne gospodarstwo domowe, ośrodkiem interesów gospodarczych jest położenie głównego źródła dochodów podatnika w danym roku podatkowym. W przypadku niejasności organy podatkowe bardziej zwracają uwagę na miejsce zamieszkania rodziny podatnika niż na miejsce prowadzenia działalności zarobkowej. Przepisy dotyczące 183 dni pobytu cudzoziemca na terenie Polski są bardziej jednoznaczne, choć i tu zdarza się rozmaita interpretacja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 3 marca 2004 roku uznał, iż dzień przyjazdu cudzoziemca do Polski nie wchodzi w skład kalkulacji 183 dni pobytu w Polsce. Oznaczało to dla cudzoziemca, iż nie jest on polskim rezydentem podatkowym. Jak ogłasza "Rzeczpospolita": "cudzoziemcy będący polskimi rezydentami podatkowymi powinni zarejestrować się w urzędzie skarbowym właściwym według miejsca zamieszkania na terytorium Polski. Natomiast nierezydenci podatkowi powinni dokonać czynności rejestracyjnych w urzędzie skarbowym właściwym dla osób zagranicznych, znajdującym się na obszarze województwa, w którym przebywa cudzoziemiec". W przypadku kwalifikowania się danej osoby jako podwójnego rezydenta podatkowego, o rezydencji decydują tzw. normy kolizyjne. Normy te przewidziane są w odpowiedniej umowie pomiędzy konkretnymi państwami (w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania). W przypadku niemocy oszacowania rezydencji podatkowej cudzoziemca pomiędzy właściwymi organami danych państw dochodzi do zawarcia porozumienia. Polski nierezydent podatkowy nie jest zobowiązany do ukazywania polskim organom swojego certyfikatu rezydencji, gdyż został on zawarty w innym kraju. W przypadku, gdy obcokrajowiec przyjeżdża do Polski wraz ze swoją rodziną w drugiej połowie roku podatkowego i traci rezydencję podatkową w kraju rezydencji, zobowiązany jest zwykle do uregulowania jedynie przyszłych płatności, tzn. nie jest w Polsce zobligowany do płacenia za połowę roku podatkowego, w trakcie której nie przebywał na terenie naszego kraju. Przepisy te nie są jednak ściśle uregulowane, dlatego warto obcokrajowcowi uzyskać certyfikat potwierdzający rezydencję tylko za część roku podatkowego. W nagłówku pod tytułem: "sposób rozliczenia zależy od tego, kto jest pracodawcą", "Rzeczpospolita" donosi: "jeśli cudzoziemca zatrudnia polski pracodawca, to on płaci za niego zaliczki na podatek. Jest bowiem płatnikiem. Jeśli jednak cudzoziemcowi pracę daje firma zagraniczna, z fiskusem będzie musiał rozliczyć się sam. Bez względu na status rezydencji podatkowej przychody uzyskane za pracę wykonywaną na terytorium Polski są opodatkowane w Polsce". Po zakończeniu roku podatkowego pracodawca będzie musiał sporządzić informację PIT-11 o dochodach oraz o pobranych zaliczkach w ciągu roku podatkowego. W Polsce za nierezydenta podatkowego pracodawca zobowiązany jest do tego, by skierować informacje o nierezydencie do urzędu skarbowego dla nierezydentów. Pracujący w Polsce cudzoziemiec, związany umową z polską firmą, musi być opodatkowany na zasadach ogólnych (standardowa umowa o pracę). W przypadku, gdy obcokrajowiec zawarł umowę z firmą zagraniczną, a pracuje w Polsce - sam jest zobligowany do regulacji w zakresie podatków. Polski nierezydent podatkowy pracujący w Polsce nie poniesie ciężaru polskiego opodatkowania mimo swej pracy w Polsce tylko w następujących przypadkach: pierwszy - osoba zagraniczna będzie przebywała w Polsce przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w roku kalendarzowym lub 12-miesięcznym okresie rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym (w zależności od postanowień umowy), drugi - wynagrodzenie będzie wypłacane przez zagranicznego pracodawcę lub w jego imieniu oraz trzeci - koszty wynagrodzenia nie będą ostatecznie ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą zagraniczny pracodawca posiada w Polsce. Na temat polityki wyrównania podatkowego "Rzeczpospolita" napisała: "sytuacja, w której pracodawca pokrywa za pracownika podatek należny w Polsce, może wynikać z tzw. polityki wyrównania podatkowego obowiązującej w przypadku międzynarodowych oddelegowań. Koncepcję wyrównania podatku stosuje się w celu zagwarantowania przybliżonej wysokości dochodu oddelegowanego pracownika do tego, który by otrzymywał, gdyby kontynuował pracę w kraju macierzystym". Cudzoziemcy są zobowiązani złożyć roczne zeznanie podatkowe po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do 30 kwietnia.



PRESS-SERVICE Monitoring Mediów