Transakcje z zagranicznym oddziałem

Transakcje z zagranicznym oddziałem nf.pl

Polska firma zajmująca się wynajmowaniem, sprzedażą i montażem specjalistycznych urządzeń do robót budowlanych utworzyła biuro w Maastricht, które samo sporządza bilans, a także jest zarejestrowane jako podatnik holenderski. Ma również nadany tamtejszy numer identyfikacji podatkowej oraz płaci VAT. Oddział w Holandii po pewnym czasie dostaje propozycję zawarcia umowy z miejscową firmą budowlaną w przedmiocie sprzedaży i montażu specjalistycznych rusztowań. Przedstawicielstwo postanawia sprowadzić przedmiotowe rusztowania z Polski od swojej macierzystej firmy, jednakże prace instalatorsko-montażowe odbędą się w zakresie działania holenderskiego oddziału. Takie posunięcie pod względem czysto ekonomicznym byłoby zapewne opłacalne, ale do rozważenia pozostają skutki wywołane niniejszą umową na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Aby zbadać podatkowe konsekwencje wspomnianej transakcji, trzeba najpierw sprawdzić, czy zagraniczne przedstawicielstwo może być uznane za oddział w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej. Oddziałem jest samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy, wykonywana poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Taka definicja oraz fakt, że w przedmiotowej sytuacji przedstawicielstwo samo sporządza bilans oraz jest zarejestrowanym podatnikiem holenderskim, pozwalają stwierdzić, iż mamy do czynienia z oddziałem w rozumieniu polskiego prawa. Przesunięcia towarów pomiędzy centralą a oddziałem będą zatem miały charakter wewnętrzny, w obrębie jednej osoby prawnej. Z zasady wynikającej z polskiej ustawy o VAT wynika, iż takie wewnętrzne przesunięcia nie są dostawą towarów i nie są objęte podatkiem od towarów i usług. Natomiast art. 13 ust. 3 wprowadza wyjątek polegający na tym, że jeżeli przesunięcia towarów odbywają się pomiędzy centralą w Polsce a oddziałem mieszczącym się w innym państwie członkowskim Wspólnoty Europejskiej, to mamy do czynienia z tak zwaną wewnątrzwspólnotową dostawą towarów, która jest uważana na gruncie ustawy o VAT za czynność opodatkowaną. Zatem wszystko wskazywałoby na to, iż w naszym przypadku przemieszczenie rusztowań będzie jednak kreowało obowiązki dla centrali w Polsce. Jednak ust. 4 pkt. l powyższego artykułu wprowadza wyjątek mówiący, iż za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów nie może być uznana dostawa towarów do zagranicznego oddziału, jeżeli towary będą w późniejszym czasie zainstalowane lub montowane, a miejscem dostawy jest terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska. Dodatkowym warunkiem nieuznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów jest fakt, że towary są przemieszczane przez samego podatnika (w tym wypadku centrali w kraju) lub na jego rzecz. Moim zdaniem w omawianym przypadku nie może być mowy o zastosowaniu wyjątku z ust. 4, gdyż dostawa i montaż były dokonywane praktycznie przez holenderski oddział będący odrębnym podatnikiem, a nie przez centralę firmy w Polsce. Jednak mimo że czynność przewiezienia rusztowań z Polski do Królestwa Niderlandów w tym przypadku jest objęta obowiązkiem podatkowym, to i tak to rozwiązanie jest co najmniej nieszkodliwe dla krajowego dostawcy. Jest to podyktowane tym, iż zasadniczo stawka podatku od towarów i usług dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wynosi 0%. Transakcja taka podlega pod VAT.

PRoto.pl